Επικαιρότητα

Τριήμερο Εκδηλώσεων με θέμα: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ

2011-05-06T17:33:00.001-07:00

Κάντε αριστερό κλικ πάνω στην αφίσα για να προβληθεί σε μεγέθυνση

Κάντε αριστερό κλικ εδώ για να "κατεβάσετε" το κείμενο σε μορφή doc

Τριήμερο Εκδηλώσεων με θέμα: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ

Η Αντιρατσιστική Ομάδα Πανεπιστημίου Κρήτης διοργανώνει τριήμερο εκδηλώσεων σχετικά με τον εγκλεισμό, παρουσιάζοντας 3 χαρακτηριστικές περιπτώσεις όπου απαντάται: Τα ψυχιατρικά άσυλα αλλά και τις σύγχρονες κοινοτικές δομές, τις φυλακές και τον στρατό. Το τριήμερο θα πραγματοποιηθεί στο Στέκι των Πολιτιστικών Ομάδων (Νικηφόρου Φωκά 82, Μακρύ Στενό), από τις 9 μέχρι τις 11 Μαΐου.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ομιλίες, προβολές ντοκιμαντέρ και φωτογραφιών και στον χώρο θα φιλοξενούνται επίσης η έκθεση ζωγραφικής κ έργων τέχνης Κρατουμένων Γυναικών Ελεώνα Θήβας και το βιβλίο «Τρέξε άνθρωπε, Τρέξε» του Xose Tarrio Gonzales.
Περισσότερες πληροφορίες για τις εκδηλώσεις μπορείτε να βρείτε στο blog των Πολιτιστικών Ομάδων του Πανεπιστημίου: http://politistikes.blogspot.com/
Ακολουθεί αναλυτικά το πρόγραμμα:

Δευτέρα 9 Μαϊου- Ψυχιατρικά Άσυλα/Κοινοτικές δομές

18:00 Ομιλίες
- Μανόλης Τζανάκης
(Λέκτορας- Τμήμα Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης)
- Αντώνης Λιοδάκης
(Ψυχίατρος, Διευθυντής Κ.Ψ.Υ. Ρεθύμνου)
- Χρύσα Ματσουκατίδου
(Μέλος Δ.Σ. του Παρατηρητηρίου για τα δικαιώματα στο χώρο της Ψυχικής Υγείας)
- Μέλη των Ομάδων:
Πανελλαδική Επιτροπή (πρώην) Χρηστών και Επιζώντων Ψυχιατρικής
Ομάδα Αυτοβοήθειας Ατόμων με Ψυχική Εμπειρία Χανίων
Κοινωνική Λέσχη ΦΩΣ

20:30 Προβολή ντοκιμαντέρ
Οι επιζώντες (2010, Σταύρος Ψυλλάκης)

Τρίτη 10 Μαϊου - Φυλακές

18:00 Ομιλίες
- Όλγα Θεμελή
(Επίκουρη Καθηγήτρια- Τμήμα Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης)
- Βίκυ Μαγκλάρα
(Μέλος της Πρωτοβουλίας για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων)

19:30 Προβολές ντοκιμαντέρ
Φυλακισμένοι της Δημοκρατίας (2005)
Σιωπηρός θάνατος. Μια πνιγμένη κραυγή από τα κελιά της απομόνωσης
(2002, Huseyin Karabey)

Τετάρτη 11 Μαϊου – Στρατός

18:00 Ομιλίες
- Στάθης Ντούρος
(Μέλος της Επιτροπής Αλληλεγγύης Στρατευμένων – Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων ''ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ'')
- Μέλος του Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης
- Αγγελική Δρογγίτη
(Μεταπτυχιακή φοιτήτρια- τμήμα Κοινωνιολογίας, Paris 8- Saint-Denis)

20:30 Προβολή ντοκιμαντέρ
Ελευθερία της συνείδησης (2009)

Τα 9 σημεία μιας πλάνης (κείμενο του Γεώργιου Ροσολάτου)

2010-11-28T10:36:00.000-08:00

Κάντε αριστερό κλικ εδώ για να "κατεβάσετε" το κείμενο σε μορφή doc

Η εκμετάλλευση του νόμου 2071/1992 που αφορά στον ακούσιο εγκλεισμό από άτομα που έχουν οικονομικό και άλλα κίνητρα να προβούν σε σχετικό αίτημα προς εισαγγελική αρχή είναι πλέον κοινός τόπος. Οι πλείστες όσες διαδικαστικές ελλείψεις και παραλείψεις και καταπατήσεις του συντάγματος και της νομοθεσίας έχουν επισημανθεί σε σχετικές αναφορές του συνηγόρου του πολίτη και μη κερδοσκοπικών οργανώσεων όπως το Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα στο χώρο της Ψυχικής Υγείας (www.paratiritiriopsy.org) και σε διεθνές επίπεδο από οργανισμούς όπως ο Law Project for Psychiatric Rights (www.psychrights.org )

Αυτά που λιγότερο συχνά καταγγέλλονται στο πλαίσιο των μοντέρνων «ιεροεξεταστικών» μέτρων είναι ζητήματα ουσίας, τα οποία όχι μόνο θα ξένιζαν, αλλά θα εξόργιζαν οποιονδήποτε εκόντα.

Ζήτημα 1ο

Οι κρυφές συζητήσεις ανάμεσα στον εισαγγελέα και στους αιτούντες ή πώς να λογαριάσετε χωρίς τον ξενοδόχο

Προσποίηση, δόλος, φόβος και ντροπή συνιστούν το διαθετικό βαλιτσάκι με το οποίο προσέρχονται οι αιτούντες στον εισαγγελέα. Προσποίηση και δόλος καθότι στο πλαίσιο έλλογης και σύννομης δίκης παρουσία του βαλλόμενου έννομου αγαθού και των εκπροσώπων του οποιαδήποτε κουτοπόνηρη κρυψίνοια θα ερχόταν στην επιφάνεια. Φόβος για τις ενδεχόμενες συνέπειες που θα είχε η κίνηση νόμιμης διαδικασίας εν όψει του συγγνωστού σε αυτούς δόλου. Ντροπή από το ξεσκέπασμα μιας σκευωρίας.

Ζήτημα 2ο

Το πλέον καίριο- Οι «διαγνωστικές» συζητήσεις με τους ψυχίατρους

Ως δοκησίσοφοι μοντέρνοι κεντριστές (βλ Thomas Szasz Βιομηχανία της Τρέλας) έρχονται να επιβάλουν στη «διαγνωστική συζήτηση» τις κατασυκοφαντήσεις που δολίως συλλήφθηκαν και κατατέθηκαν από τους ηθικούς αυτουργούς. Εάν δεν πιάσει το κόλπο τότε συνεχίζει η παράνομη κράτηση μέχρι να βρούμε μια ταμπέλα να προσάψουμε (ευτυχώς ο τσελεμεντές που ονομάζεται Διαγνωστικό Εγχειρίδιο Ψυχιατρικής έχει απ’όλα- μέχρι και δραπετομανία και νυμφομανία!) .

Ζήτημα 3ο

Ψυχιατρική – επιστήμη ή ψευδο επιστήμη; «Εμείς δεν χαμπαριάζουμε, είμαστε υπεράνω του νόμου»

Αρκεί απλά η κατά παράφραση αναφορά στα κριτήρια επιστημοσύνης του Karl Popper, εξέχουσας μορφής της σύγχρονης επιστημολογίας. Όλα τα υπόλοιπα είναι υποσημειώσεις. In order for a scientific paradigm to be valid and reliable it must be falsifiable, even more so in the case of a semi hard science such as psychiatry. It is the psychiatric profession members self-professed claims about psychiatry’s constituting a hard science that has catapulted it to institutional status, despite all hard facts to the contrary. Claims about the non falsifiability of the psychiatric paradigm constitute a major epistemological flaw. Ποιος είπε ότι ο functionalισμός, ο μπιχεβιορισμός, ο βιολογικός ντετερμινισμός, ο θετικισμός, ο σολιπσισμός έχουν θαφτεί στο χρονοντούλαπο των κοινωνικών επιστημών; Ζουν και βασιλεύουν.

Ζήτημα 4ο

Ένα μη διαλογικό discourse – «Θα είσαι καλά όταν αποδεχθείς»

Ή αλλιώς, ήσουν εκών και ικανός να κρίνεις για το συμφέρον σου και αυτοελεγχόμενος ώστε να μην συνιστάς απρόκλητη επικινδυνότητα; Τώρα θα γίνεις άκων, ικανός να σου φάνε τα χρήματα με δικαστικές συμπαραστάσεις, νομικά ευάλωτος και επικίνδυνος για το ψυχοφαρμακευτικό κατεστημένο.

Θα λέγατε ποτέ ευχαριστώ σε ένα βιαστή; Και όμως έφτασε η ώρα να το πείτε. Παρά το ότι τα Ηνωμένα Έθνη έχουν αναγνωρίσει ότι η μη συναινετική λήψη νευροληπτικών (ή ψυχοτρόπων ουσιών) συνιστά κραυγαλέο βασανιστήριο , άμα περάσεις την πόρτα «θα φας», όχι έδεσμα, αλλά χάπι end. Και πάνω απ’όλα «δεν το διαπραγματευόμαστε». Εξ άλλου η ταύτιση του θύματος με το θύτη μέσω βασανιστηρίων συνιστά ένα πολυδοκιμασμένο mind game.

Ζήτημα 5ο

Αν μπεις στο μαντρί θα σε φάει ο λύκος. Το οικοσύστημα του εγκλεισμού και οι αναπαραστάσεις του γενούν τα συμπτώματα.

Ο άνθρωπος είναι ζώο κοινωνικό. Επειδή το είπε ο Αριστοτέλης στα Πολιτικά βάλθηκαν όλοι να συμφωνήσουν, όχι κατ ανάγκη με το επίθετο, αλλά με το ουσιαστικό. Δεν είναι ανάγκη να έχεις διαβάσει Foucault, Szasz, Cooper, Laing, Garfinkel, Goffman ούτε να διαθέτεις γνώσεις κοινωνιολογίας και ψυχανάλυσης. Στο μαντρί επικρατεί ισονομία inter pares, δηλαδή στο πλαίσιο κατανομής ρόλων μεταξύ ιεροεξεταστών, νοσηλευτών, ασθενοποιημένων. Δεν έχει σημασία τι προηγήθηκε του εγκλεισμού, οι ρόλοι και οι προσδοκίες στη συνθήκη του εγκλεισμού είναι ξεκάθαροι. Δεν πρόκειται για βιολογικό ή κοινωνικό ντετερμινισμό, αλλά για οικοσυστημικό ντετερμινισμό και μυωπικό νομιναλισμό.

Ζήτημα 6ο

Το αναγκαστικό γίγνεσθαι-πελάτης του ψυχοφαρμακευτικού κατεστημένου

Τι πιο φιλελεύθερο από την αρχή της κατανάλωσης; Τι πιο ανελεύθερο από την εξ ορισμού άρση του δικαιώματος συναίνεσης στο «τι» της κατανάλωσης; Και μάλιστα με δόλο αναφορικά με τις διεθνώς (με εξαίρεση την Ελλάδα) αναγνωρισμένες και πέραν κάθε αμφιβολίας εξακριβωμένες βραχυ-μεσο-μακροπρόθεσμες παρενέργειες των ψυχοφαρμάκων και την ταύτιση τους με χημική λοβοτομή. Γνωρίζετε σε βάθος δεκαετίας με τι ρυθμό έχει αυξηθεί το μεικτό περιθώριο κέρδους των δημοφιλέστερων ψυχοφαρμάκων και ότι στην Ελλάδα το ποσοστό των ακούσιων εγκλεισμών ανέρχεται στον 70% του συνόλου; Τι προκύπτει από αυτά τα δύο μεγέθη;

Ζήτημα 7ο

Θεσμικό έλλειμμα- Ε και τι έγινε, ούτε το πρώτο, ούτε το τελευταίο.

Που πήγε η κατηγορική προσταγή του Kant; Εν ολίγοις, φρόντισε ότι κάνεις να μπορεί ν’αναχθεί σε κανόνα. Ο νόμος δεν μπορεί να ρυθμίσει εκ των προτέρων την πλειονότητα των φιλονικιών. Πως μπορεί, όμως, θεσμικοί εκπρόσωποι του να αποκλείουν εκ των προτέρων την ακρόαση και την παράσταση σε δίκαιη δίκη, να αίρουν a priori την αρχή της υπευθυνότητας που συνιστά ακρογωνιαίο λίθο του νομικού συστήματος και να χρίζουν απλά δια της διαδικασίας κάποιον άκοντα και άρα όχι σε θέση να κρίνει προς το βέλτιστο συμφέρον του; Με ελλείμματα θ’ασχολούμαστε;

Ζήτημα 8ο

Ο φαύλος κύκλος της πλάνης, της υποκρισίας, του ψεύδους

Με πλάνη και χωρίς κατηγορητήριο κινείται το αρχικό στάδιο της διαδικασίας. Με υποκρισία εισηγείται κάποιος θεσμικός «καρεκλοκένταυρος» με ταμπέλα γιατρού το «επείγον» της κατάστασης. Βάσει ψευδών αυτοτελών ισχυρισμών γίνεται η γνωμάτευση παρά την ανυπαρξία συμφωνίας εκ μέρους του φερόμενου ως ασθενή. Ακόμα και όταν έμπρακτα δεν θεμελιώνεται απάντηση στο αίτημα της εισαγγελικής εντολής, εάν προβάλεις αντεπιχειρήματα στην ψυχιατρική τότε καθίστασαι αυτόματα πολιτικός κρατούμενος. Βάσει των δικαιωμάτων των ψυχικά ασθενών ο σκοπός της «θεραπείας» είναι η ανάκτηση της αυτονομίας του «ασθενούς». Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Εισέρχεσαι εκών και αυτόνομος και σταδιακά καθίστασαι άκων και εξαρτώμενος από νευροληπτικά που χορηγούνται δια της βίας.

Ζήτημα 9ο

Επαγγελματική και προσωπική απαξίωση και εξόντωση με τη βούλα (όχι με το γάντι)

Μόνο κάποιος πραγματικά διαταραγμένος θα αποδεχόταν οποιαδήποτε θεραπευτική διάσταση σε συνθήκη ακούσιου εγκλεισμού. Αποτελεί κοινό τόπο ότι ο κυρίαρχος στόχος της ακούσιας νοσηλείας είναι η καταστολή κάποιων που ομάδες συμφερόντων έκριναν επιβλαβείς για τα συμφέροντα τους (και όχι επικίνδυνους με την ποινική έννοια) και με δόλο εκμεταλλεύτηκαν το μέτρο για να τους βγάλουν από τη μέση. Πρόκειται για άνιση μάχη με ένα θρασύδειλο και κουτοπόνηρο σύστημα ιδιαίτερων σχέσεων του οποίου τα μέλη δρουν συναυτουργικά. Πόσες αποκαλύψεις χρειάζονται ακόμα για να σταματήσει αυτό το θέατρο του παραλόγου; Ας μην συγχέουμε προγράμματα εξόντωσης με τη βούλα με προγράμματα εξόντωσης με το γάντι. Επειδή μπαίνουν σφραγίδες σε «επίσημα έγγραφα» δε σημαίνει ότι τα κενά σημεία μιας παράλογης και αντισυνταγματικής (βλ Αρ93Παρ4 του Συντάγματος) διαδικασίας δεν ανακύπτουν από τις ρωγμές της ψυχιατρικής αφηγηματικής δομής.

Κάλεσμα για κινητοποίηση στις 24 Μάη 2008

2008-05-04T18:08:00.000-07:00

ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ, ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ

ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΜΕ ΤΑ ΤΕΙΧΗ

ΤΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ

ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ

ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ 24 ΜΑΗ 2008

Κραυγή αγωνίας, οργής και αγανάκτησης στο χώρο της ψυχικής υγείας από χιλιάδες «ασθενείς»-χρήστες των υπηρεσιών και τις οικογένειές τους, από το χώρο που διαρκώς διευρύνεται των «ευπαθών ομάδων» κάθε είδους, από τους μετανάστες και τους πρόσφυγες που υφίστανται τις ψυχολογικές συνέπειες του ξεριζωμού και των ρατσιστικών διακρίσεων, από τους απλήρωτους ή κακοπληρωμένους λειτουργούς της ψυχικής υγείας στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα.

-Ανυπαρξία και υπονόμευση της δημιουργίας εναλλακτικών στον εγκλεισμό κοινοτικών υπηρεσιών πρόληψης, φροντίδας και στήριξης. Μετά από 25 χρόνια «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης», η επικρατούσα ψυχιατρική φροντίδα εξακολουθεί, κάτω από την ασφυκτική χειραγώγηση των φαρμακοβιομηχανιών, να λειτουργεί φυλακτικά και κατασταλτικά, πνίγοντας το «θεραπευτικό» (την κατανόηση και απάντηση στις πολύπλοκες ανάγκες του πάσχοντος υποκειμένου) στους κανόνες μιας κοινωνικής Τάξης ολοένα πιο άκαμπτης και δυσανεκτικής προς την όποια διαφορετικότητα. Συμπεριφορές μη αφομοιώσιμες τείνουν να ψυχιατρικοποιούνται. Εγκλεισμός, αποκλεισμός και στιγματισμός εξακολουθούν ν΄ αποτελούν τους βασικούς πυλώνες του επικρατούντος ψυχιατρικού μοντέλου.

-Πλήρης απουσία ευκαιριών και θέσεων εργασίας για την ένταξη των ψυχικά πασχόντων και άλλων «ευπαθών ομάδων».

-Οικογένειες χωρίς καμιά υλική, κοινωνική και συναισθηματική στήριξη για ν΄ αντιμετωπίσουν τα πρόσθετα βάρη από την φροντίδα ενός πάσχοντος μέλους.

-Εκατοντάδες θέσεις εργαζομένων στις ψυχιατρικές μονάδες, νοσηλευτικού προσωπικού, γιατρών, κοινωνικών λειτουργών, ψυχολόγων, εργοθεραπευτών κλπ, μένουν κενές.

-Εκατοντάδες εργαζόμενοι, κυρίως στον ιδιωτικό «μη κερδοσκοπικό» τομέα, μένουν για μήνες απλήρωτοι και συχνά απολύονται όταν διεκδικούν τα δικαιώματά τους,

Οσο περισσότερο οι επιπτώσεις της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης και οι πολιτικές του νεοφιλευθερισμού απεξαρθρώνουν τον κοινωνικό ιστό και βλάπτουν την ψυχική υγεία, σε σημείο που να προβλέπεται ότι ένας στους τέσσερις πολίτες θα αντιμετωπίσει σε κάποια στιγμή της ζωής του σοβαρό πρόβλημα ψυχικής υγείας, τόσο περισσότερο το σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας υποχρηματοδοτείται και σπρώχνεται στο δρόμο της εμπορευματοποίησης και της ιδιωτικοποίησης, της υποβάθμισης των παρεχόμενων υπηρεσιών και των επισφαλών σχέσεων εργασίας.

Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνεχιστεί άλλο. Δεν αφορά μόνο τους άμεσα εμπλεκόμενους. Αφορά όλη την κοινωνία.

Ζητάμε:

-Διασφάλιση της δημόσιας, ίσης και δωρεάν παροχής υπηρεσιών ψυχικής υγείας, υψηλού ποιοτικού επιπέδου.

-Σεβασμό στο πρόσωπο του ψυχικά πάσχοντα και πλήρη διασφάλιση των ανθρώπινων και δημοκρατικών δικαιωμάτων του, στην πράξη και όχι στα λόγια.

-Προαγωγή της Αυτοβοήθειας και των εναλλακτικών τρόπων θεραπείας.

-Δίκτυο κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας, ολοκληρωμένων και προσιτών στους ασθενείς και στις οικογένειες, με δυνατότητα παροχής κατ΄ οίκον φροντίδας και με στόχο την πρόληψη, την έγκαιρη παρέμβαση και τη θεραπευτική συνέχεια. Διασφάλιση των προϋποθέσεων για ουσιαστική «ακρόαση», πρόληψη και αποκαστάσταση των πολύπλοκων

προβλημάτων ψυχικής υγείας των μεταναστών.

-Λήψη μέτρων για τη δραστική μείωση των αναγκαστικών νοσηλειών, οι οποίες θα πρέπει να είναι, πρωτίστως, στην αρμοδιότητα των υγειονομικών υπηρεσιών.

-Κατάργηση των περιοριστικών μέτρων, όπως οι μηχανικές καθηλώσεις και οι απομονώσεις. Διασφάλιση του ανοικτού χαρακτήρα των μονάδων ψυχιατρικής νοσηλείας και του πραγματικού σεβασμού των δικαιωμάτων των νοσηλευομένων.

-Εξασφάλιση θέσεων εργασίας με μέτρα όπως : η τήρηση του νόμου για το ποσοστό (που πρέπει ν΄ αυξηθεί) των ψυχικά πασχόντων για τις προσλήψεις στο Δημόσιο. Η παροχή κινήτρων για προσλήψεις στον ιδιωτικό τομέα. Η ουσιαστική χρηματοδότηση των ΚΟΙΣΠΕ από τον κρατικό προϋπολογισμό, ώστε να δημιουργήσουν επαρκείς, βιώσιμες και κανονικά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, με ταυτόχρονη διασφάλιση της ουσιαστικής συμμετοχής και του ελέγχου της λειτουργίας τους από τα μέλη και τους εργαζόμενους.

-Ουσιαστική αύξηση του επιδόματος Πρόνοιας, το οποίο δεν θα πρέπει να διακόπτεται σε περίπτωση έναρξης εργασίας στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα.

-Οικονομική υποστήριξη της οικογένειας (για το κόστος της θεραπείας και τις ανάγκες της καθημερινότητας). Ενσωμάτωση προγραμμάτων ψυχολογικής στήριξης των οικογενειών σε όλες τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Να μεταβιβάζεται η σύνταξη των γονέων, σε περίπτωση θανάτου τους, στα ψυχικά πάσχοντα παιδιά τους, χωρίς προϋποθέσεις.

-΄Αμεσες, επαρκείς σε αριθμό, προσλήψεις προσωπικού όλων των ειδικοτήτων σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Αύξηση των αποδοχών, διαρκής και ουσιαστική εκπαίδευση, χορήγηση ουσιαστικών κινήτρων.

-Εμπρακτη αναγνώριση από το κράτος των ευθυνών του για την εξασφάλιση της απρόσκοπτης χρηματοδότησης των υπηρεσιών του «ιδιωτικού μη κερδοσκοπικού τομέα», τη δημιουργία των οποίων ενθάρρυνε και προώθησε στα πλαίσια της «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης», με στόχο τη σταθερή καταβολή των αποδοχών του προσωπικού (επαρκούς, εκπαιδευμένου, με συμβάσεις αορίστου χρόνου) και την ποιότητα των υπηρεσιών στους χρήστες. Ελεγχος των υπηρεσιών σε όλα τα επίπεδα, με συμμετοχή εκλεγμένων εκπροσώπων χρηστών και εργαζομένων.

Καλούμε όλους, άτομα, ομάδες, συλλογικότητες και σωματεία χρηστών, οικογενειών, εργαζομένων στην ψυχική υγεία, στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, προσφύγων και μεταναστών, σπουδαστών των σχολών επαγγελμάτων που εμπλέκονται στην ψυχική υγεία και καθένα που θέλει να αγωνιστεί για ένα αξιοπρεπές, ολοκληρωμένο και αποτελεσματικό σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας,

να συμμετάσχουν στην ημερίδα με θέμα:

«ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ, ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ»

το Σάββατο, 24 Μαϊου 2008, 9 πμ,

στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50)

και στη διαδήλωση, που θ΄ ακολουθήσει (1 μμ), προς τη Βουλή

Να διατρανώσουμε όλοι μαζί:

Φτάνει πια. Απαιτούμε λύσεις εδώ και τώρα.

Ομάδα Αυτοβοήθειας Αθήνας, Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Οικογενειών Ψυχικά Πασχόντων (ΠΟΣΟΨΥ), Κίνημα Αυτοβοήθειας Χρηστών Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας Χανίων, Παγκρήτιος Σύλλογος Οικογενειών Ψυχική Υγείας, ΚΟΙΣΠΕ ΤΟΨΥ Δωδεκανήσου (Λέρος), Τριμελής Επιτροπή Εργαζομένων στις ΘΕ.ΣΥ.ΜΟ Δρομοκαϊτείου, Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση, Σωματείο Εργαζομένων στο Περιβολάκι, Σωματείο Εργαζομένων στις Κοινωνικές Υπηρεσίες Ιδιωτικών Φορέων, Κίνηση Αδελφών Ατόμων με Προβλήματα Ψυχικής Υγείας, Νέο Ξεκίνημα για την Υγεία, 18 Ανω

Ζητούνται γιατροί για σταδιακό σταμάτημα των ψυχοφαρμάκων

2008-04-29T18:39:00.000-07:00

Ζητούνται γιατροί και άλλοι επαγγελματίες ψυχικής υγείας, που να θέλουν να υποστηρίξουν ανθρώπους με ψυχιατρική εμπειρία στην σταδιακή απεξάρτησή τους από χημικά ψυχοφάρμακα και την απόκτηση ή διατήρηση της ψυχικής τους υγείας χωρίς χημικά μέσα.

Η πρόσκληση αυτή δεν αποτελεί παρότρυνση προς κάποια πρόσωπα να σταματήσουν τη χρήση ψυχοφαρμάκων, αλλά αποσκοπεί στη διευκόλυνση αυτών που έχουν ήδη αποφασίσει να το κάνουν, ώστε να το επιτύχουν μειώνοντας κατά το δυνατόν τους κινδύνους που απειλούν την υγεία τους από μια ξαφνική και χωρίς πληροφόρηση διακοπή.

Είναι ευρέως γνωστό ότι περίπου το 50% των χαρακτηρισμένων ως ψυχικά αρρώστων σταματούν περιστασιακά ή οριστικά μόνοι τους τα ψυχοφάρμακα. Σύμφωνα με τον Νόμο 2071/92, άρθρο 47, κεφ. Δ΄, αυτό έχουν το δικαίωμα να το κάνουν, όπως και το να επιλέγουν ελεύθερα τις μορφές θεραπείας που θα επιτρέψουν να εφαρμοστούν πάνω τους σε περιπτώσεις ψυχικών κρίσεων. Είναι επίσης γνωστό ότι υπάρχουν παγκόσμια θεσμοποιημένες εναλλακτικές προτάσεις για ξεπέρασμα ψυχικών κρίσεων χωρίς ψυχοφάρμακα ή με χρήση τους αποκλειστικά και μόνο με πληροφορημένη συναίνεση των ενδιαφερομένων. Λόγω της γενικευμένης αρνητικής στάσης της κοινής γνώμης στην εκδοχή αυτή, επεξεργασίας ψυχικών κρίσεων χωρίς ψυχοφάρμακα, οι άνθρωποι που επιθυμούν να τα σταματήσουν και οι οικογένειές τους αναγκάζονται να βρεθούν εκτεθειμένοι σε σοβαρούς κινδύνους της ψυχικής και σωματικής τους υγείας, όταν αυτό το κάνουν απληροφόρητοι και χωρίς στήριξη.

ΤΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, προσκαλεί ψυχιάτρους και άλλους γιατρούς, καθώς και άλλους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, οι οποίοι ενδιαφέρονται να υποστηρίξουν αυτούς τους ανθρώπους στον αγώνα και το δικαίωμά τους για μια μη φαρμακευτική διαπραγμάτευση του ψυχικού τους πόνου, να επικοινωνήσουν με το Παρατηρητήριο, για να δηλώσουν τη διαθεσιμότητά τους, να ζητήσουν περισσότερες πληροφορίες, να συζητήσουν μαζί μας, και να συνδιαμορφώσουμε κριτικά και συλλογικά τη δημιουργία ενός δικτύου υποστήριξης προς άμεσα ενδιαφερομένους με αυτό το αίτημα, καθώς και προς τις οικογένειές τους, σε διάφορα μέρη της χώρας.
To Παρατηρητήριο βρίσκεται σε διασύνδεση με αντίστοιχες πρωτοβουλίες στην Ευρώπη και υπάρχει η δυνατότητα και η πρόθεση άμεσης ανταλλαγής εμπειριών και εκπαίδευσης της ομάδας που θα δημιουργηθεί από έμπειρους συναδέλφους άλλων χωρών.

Ερώτηση Θ.Λεβέντη και Μ.Παπαγιαννάκη προς τον Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης: Δωμάτια φυλακές για τους ψυχικά πάσχοντες συνανθρώπους μας

2008-04-29T15:41:00.000-07:00

Θαλάμους χωρίς έπιπλα, με τοίχους ενδεδυμένος με μαλακά υλικά, φως από ψηλά παράθυρα και κάμερες παρακολούθησης στο ταβάνι , αποφάσισε να δημιουργήσει το Υπουργείο Υγείας στα Ψυχιατρεία. Η εντολή δημιουργίας των «ήσυχων δωματίων» όπως τα ονομάζει, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας τα «ΝΕΑ», έφθασε στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής στα μέσα του Σεπτέμβρη του 2007.

Ο τρόπος αντιμετώπισης των ψυχικά πασχόντων συνανθρώπων μας με την καθήλωση στα κρεβάτια ή με τον εγκλεισμό τους σε δωμάτια φυλακές που θα θυμίζουν «λευκά κελιά» είναι προσβολή του πολιτισμού μας. Οι ψυχικά πάσχοντες διεγερτικοί ασθενείς δε θεραπεύονται με κατασταλτικά μέσα που στην ουσία καταστρατηγούν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες τους. Αυτό που χρειάζονται είναι μέθοδοι θεραπευτικές. Ο διεγερτικός ψυχικά άρρωστος πρέπει να έχει την κατάλληλη αντιμετώπιση από εξειδικευμένο προσωπικό που θα τον στηρίξει και όχι να κλείνεται τιμωρημένος σε ένα «ήσυχο δωμάτιο» που θα βιώνει το πρόβλημά του μόνος του και απελπισμένος.

Η ασφάλεια ασθενούς και προσωπικού δεν εξασφαλίζεται με τέτοια μέτρα. Εξασφαλίζεται με επαρκές κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό και χώρους που δε θα στοιβάζονται οι ασθενείς. Όμως όταν το Δαφνί το μεγαλύτερο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο σήμερα ασφυκτιά κάτω από το βάρος της έλλειψης προσωπικού και χώρων. Όταν τα τετράκλινα δωμάτια μετατρέπονται σε πεντάκλινα ή εξάκλινα, τα τμήματα από 25 ασθενείς φιλοξενούν 40 και τα ράντζα στις εφημερίες είναι μόνιμη πρακτική. Όταν η περικοπή των πιστώσεων έχει οδηγήσει το Νοσοκομείο να χρωστά σήμερα 28.500.000 €, ενώ από τις 1.171 οργανικές θέσεις νοσηλευτών που προβλέπονται στον Οργανισμό υπηρετούν σήμερα 737 νοσηλευτές.

Με βάση τα παραπάνω, ερωτάται ο κ. Υπουργός:

- Τι μέτρα θα πάρει για την αντιμετώπιση των ψυχικά πασχόντων συνανθρώπων μας με θεραπευτικά μέτρα και όχι με κατασταλτικά;

- Θα προχωρήσει στη δημιουργία «ήσυχων δωματίων» στην πράξη «κλειστών κελιών» που καταστρατηγούν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες όπως το Σύνταγμα προβλέπει και για αυτή την ομάδα των συνανθρώπων μας;

- Θα προσλάβει το απαραίτητο νοσηλευτικό προσωπικό, ώστε να προσφέρονται οι ανάλογες υπηρεσίες στους ψυχικά πάσχοντες ασθενείς;

- Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση για ποιους λόγους δεν έχει προχωρήσει μέχρι σήμερα;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Αθανάσιος Λεβέντης

Μιχάλης Παπαγιαννάκης